ઈશ્વરને નમવું જ પડશે.

બધાંએ મળી કંઈક કરવું જ પડશે,
આ વાતાવરણને બદલવું જ પડશે.

ફક્ત ઓળખો છો નહીં એવું ચાલે,
હવે એકબીજાને સમજવું જ પડશે.

તરસ્યા અધરનો ભરમ ભાંગવાને,
સુરાહીને થોડું છલકવું જ પડશે.

મળી રહેશે અજવાળું જગને નિરંતર,
બની સૂર્ય કો’કે સળગવું જ પડશે.

રુદન બેઅસર છે એ જોયું ને જાણ્યું,
ઉદાસીને ત્યાગી હરખવું જ પડશે.

ધરાને ધબકતી સતત રાખવાને,
ગગનને ખરેખર ગરજવું જ પડશે.

અરીસામાં નિજને નિહાળો એ રીતે,
નિખાલસ બની સૌને મળવું જ પડશે.

મળે ના અગર કોઈ પર્યાય ‘નાશાદ’
ગગનના એ ઈશ્વરને નમવું જ પડશે.