હવે....

    હું સતત ડહોળ્યા કરું છું શબ્દના આ જળ હવે
    હાથમાં આવે છે કેવળ અર્થના મૃગજળ હવે

    એક લીલી ઝંખના મનમાં ઉગીને આથમી
    એ પછીથી આંખમાં કાયમ તરે વાદળ હવે

    એમના વર્તનની જો એ સ્પષ્ટતા કરતા નથી
    હું કરું છું એટલે મનફાવતી અટકળ હવે

    કોઈ રૂપાળા સ્મરણ પાસે હવે પહોચી શકે
    ક્યાં રહ્યું છે એટલું ઈચ્છા ના પગ માં બળ હવે

    ઘર મને છોડી અને ભાગી જશે એ બીક થી
    હું લગાવીને રહું છું દ્વાર પર સાંકળ હવે