Sachaaee

ਸਚਾਈ
ਕਾਕਾ ਗਿੱਲ
ਸੱਚੀ ਮੁਹੱਬਤ ਨੂੰ ਅਣਗੌਲਾ ਕਰਨਾ, ਤੇਰੇ ਕਰਮੀਂ ਲਿਖਿਆ।
ਪਿਆਰ ਦਾ ਜੁਆਬ ਬੇਵਫ਼ਾਈ, ਮੇਰੇ ਕਰਮੀਂ ਲਿਖਿਆ।

ਵਫ਼ਾ ਦਾ ਬੀਜ ਲਾਕੇ ਜਮੀਨ ਮੈਂ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਸਿੰਜੀ
ਬੂਟਾ ਵਧਿਆ ਉਸ ਬੀਜ ਤੋਂ, ਫ਼ੁੱਟੀਆਂ ਲੱਗੀਆਂ ਪਿਆਰ ਦੀ ਕਪਾਹੇ,
ਚੁਣਕੇ ਲੈ ਗਏ ਫ਼ੁੱਲ ਅਜਨਬੀ, ਛਿਟੀਆਂ ਨੂੰ ਲਿਤੜ ਕੁਰਾਹੇ,
ਬੇਬਸ ਉਸ ਫ਼ੁੱਲ ਦੀ ਆਖਰ, ਪੇਂਜੇ ਰੂੰ ਗਈ ਪਿੰਜੀ।

ਘੜੀ ਮੈਂ ਕਿੱਕਰ ਦੀ ਲੱਕੜ ਤੋਂ ਤੇਰੀ ਮੂਰਤੀ ਸੋਹਣੀ
ਦਿਲ ਡੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਰੱਖਿਆ ਗਹਿਣੇ ਪਾਕੇ
ਧੂਫ ਦੇਵਾਂ ਉਸ ਮੂਰਤੀ ਨੂੰ ਰੋਜ ਦੇਵੀ ਸਮਝਕੇ ਪੂਜਾਂ
ਗੋਟੇ ਨਾਲ ਸ਼ਿੰਗਾਰੀ ਜਰੀ ਦੇ ਕਮੀਜ਼ ਤੇ ਲਹਿੰਗਾ ਪਹਿਨਾਕੇ।

ਪੜ੍ਹਕੇ ਕਲਮਾਂ, ਰਹਿਰਾਸ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ, ਆਰਤੀ ਕਰਾਂ ਮੈਂ ਰਾਤੀਂ
ਉਹ ਦੇਵੀ ਨਾ ਖੁਸ਼ ਹੋਈ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ, ਤਿਉੜੀਆਂ ਮੱਥੇ ਪਾਵੇ
ਦੂਰੀ ਉਹ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਪਾਏ ਜਾਕੇ ਪ੍ਰਦੇਸੀਂ ਵੱਸੀ
ਚਿੱਠੀ ਕਦੇ ਨਾ ਲਿਖਦੀ ਹਿਜਰ ਦਾ ਸੋਗ ਵਧਾਵੇ।

ਲਾਇਆ ਸੀ ਬੂਟਾ ਅਨਾਰਾਂ ਦਾ, ਥੈਲੀਆਂ ਬੰਨ੍ਹੀਆਂ ਫਲੀਂ ਮੈਂ
ਛਿੜਕੀ ਦੁਆਈ ਕੀੜਿਆਂ ਵਾਲੀ, ਫਲ ਖਾਵੇ ਕੋਈ
ਤੋਤੇ ਉਡਾਏ ਸਿਖਰ ਦੁਪਹਿਰੇ, ਰਾਤਾਂ ਜਾਗਦਿਆਂ ਕੱਟੀਆਂ
ਮਿਲਾਵੇ ਦੁਰੇਡੇ ਸੱਜਣਾਂ ਨੂੰ ਸੁਣਦੇ ਨਹੀਂ ਮਿੱਤਰ ਅਰਜੋਈ।

Sachaaee

Kaka Gill

sachee muhabat noon anhgaulaa karnaa, tere karameen likhiaa
pyaar daa juaab bevafaaee, mere karameen likhiaa

vafaa daa beej laake jameen main hathaan naal sinjee
bootaa vadhiaa us beej ton, futeeaan lageeaan piaar dee kapaahe,
chunake lai gae ful ajanabee, chhiteeaan noon litarh kuraahe,
bebas us ful dee aakhara, penje roon gaee pinjee

gharhee main kikar dee lakarh ton teree mooratee sohanee
dil de mandar vich main usanoon rakhiaa gehanhe paake
dhudh devaan us moortee noon roj devee samajhake poojaan
gote naal shingaaree jaree de kameez te lahingaa pahinaake

parhake kalmaan, rahiraas shaam noon, aaratee karaan main raateen
uh devee naa khush hoee mere ute, tiurheeaan mathe paave
dooree uh dishaa vich paae jaake pardeseen vassee
chitthee kade naa likhadee hijar daa sog vadhaave

laaiaa see bootaa anaaraan daa, thaileeaan banneeaan phaleen main
chhirhakee duaaee keerhiaan vaalee, phal khaave koee
tote udaae sikhar dupehare, raataan jaagadiaan kateeaan
milaave durede sajanaan noon sunhade naheen mittar arjoee