मराठी ग़झल - सत्य तुझे नि माझे

लिहिता  लिहिता   ग़झंल  जमली  मला ,
शेवटी शेवटी काही दुखें विसरली मला .

गुंतवून गुंतवून  ठेविले जिवंत जीवनाने ,
काय काय सुंदर स्वप्ने  दाखवली मला .

अथांग  तो   सागर  पहुडलेला    होता  शांतपणे ,
बुडताना शेवटी कीनाऱ्याची दिशा दाखवली मला

व्यथा होती  उगाचच  माझिया  मनी ,
जाता जाता सर्व कोडी उलगडली मला .

खोटा संभ्रम दाटलेला होता डोळ्यासमोर ,
मातीत मिसळून काही सत्य उलगडली मला .

क्षण असे किती राहिले माझ्या तुसड्यापणाचे,
माझीच सावली आज अलगद बिलगली मला .

काळोखाने कितीही मुखवटे चढवले पण ,
उजेडाने आशेची  किरणे  दाखवली मला .

shukriya ji...