ਦਰਦਾਂ ਦਾ ਸ਼ਿਵ

ਐਸਾ ਇਕ ਗੁਲਾਬ ਸੀ ਸ਼ਿਵ, ਜੋ ਕੰਡਿਆਂ ਨੇ ਖਾ ਲਿਆ
ਛੋਟੀ ਉਮਰੇ ਕਬਰ ਨੇ ਜਿਸ ਨੂੰ ਸੀਨੇ ਲਾ ਲਿਆ
ਦਰਦ ਤਾਂ ਸੀਨੇ ‘ਚ ਉਸਦੇ, ਬੇਹਿਸਾਬ ਸੀ
ਦਰਦ ਦੀ ਤਾਂ ਯਾਰੋ ਓਹ ਖੁਦ ਕਿਤਾਬ ਸੀ
ਜਿਸ ਨੇ ਵੀ ਪੜੀ ਵਹਿਣ ਹੰਝੂਆਂ ਦਾ ਲਾ ਲਿਆ
ਐਸਾ ਇਕ ਗੁਲਾਬ ਸੀ ਸ਼ਿਵ ਜੋ ਕੰਡਿਆਂ ਨੇ ਖਾ ਲਿਆ
ਹਨੇਰੀ ਯਾਰੋ ਐਸੀ ਉਸ ਦੇ ਰਾਹਾਂ 'ਚ ਖੜ ਗਈ
ਖੁਸ਼ੀ ਤਾਂ ਤਿਨਕੇ ਵਾੰਗੂ ਦੂਰ ਅਸਮਾਨੇ  ਚੱੜ ਗਈ
ਰਹਿਮ ਦਿਲ ਕੁਦਰਤ ਨੇ ਉਸ ‘ਤੇ ਤਰਸ ਖਾ ਲਿਆ
ਬੇਕਦਰਾਂ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਚੋਂ ਕੋਲ ਆਪਣੇ ਬੁਲਾ ਲਿਆ
ਐਸਾ ਇਕ ਗੁਲਾਬ ਸੀ ਸ਼ਿਵ, ਜੋ ਕੰਡਿਆਂ ਨੇ ਖਾ ਲਿਆ
ਦਰਦ ਨੂੰ ਸ਼ਰਾਬ ‘ਚ  ਜਿਸ ਨੇ ਪੀਤਾ ਸੀ ਘੋਲ ਕੇ
ਕਵਿਤਾ ਦੇ ਰੂਪ ‘ਚ ਦਰਦ ਫਿਰ ਦਸਿਆ ਸੀ ਬੋਲ ਕੇ
ਦਰਦ ਦੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨੂੰ ਪਿੱਛੇ ਆਪ੍ਣੀ ਕਲਮ ਦੇ ਲਾ ਲਿਆ
ਭੱਜਦੇ ਸੀ ਲੋਕ ਜਿਸ ਤੋਂ , ਹਮਦਰਦ ਬਣਾ ਲਿਆ
ਐਸਾ ਇਕ ਗੁਲਾਬ ਸੀ ਸ਼ਿਵ, ਜੋ ਕੰਡਿਆਂ ਨੇ ਖਾ ਲਿਆ
ਸੁੱਤੀ ਹੈ ਕਲਮ ਉਸਦੀ ਅਜ ਸਿਆਹੀ ਵੀ ਕਾਫੂਰ ਏ
ਲਗਦਾ ਹੈ ਕਲਮ ਅਗੇ ਉਸਦੀ ਕੁਦਰਤ ਵੀ ਮਜਬੂਰ ਏ
ਲੱਖਾਂ ਨੇ ਮੋਏ ਜੱਗ ਤੇ ਇਸ ਜੀਵਨ ਦੇ ਹੁੰਦਿਆਂ
ਕਬਰਾਂ ‘ਚ ਵੀ ਜਾ ਕੇ ਜਿਸ ਨੇ ਜੀਵਨ ਬਣਾ ਲਿਆ
ਐਸਾ ਇਕ ਗੁਲਾਬ ਸੀ ਸ਼ਿਵ, ਜੋ ਕੰਡਿਆਂ ਨੇ ਖਾ ਲਿਆ

nice sharing